menusearch
mehrjoor.ir

چگونه کرونا رابطه بین والدین و فرزندان را تغییر داد؟/ راهکارهایی برای کاهش تنش در خانواده در ایام کرونایی

جستجو
۱۴۰۰/۱/۱۲ پنج شنبه
(1)
(0)
چگونه کرونا رابطه بین والدین و فرزندان را تغییر داد؟/ راهکارهایی برای کاهش تنش در خانواده در ایام کرونایی
چگونه کرونا رابطه بین والدین و فرزندان را تغییر داد؟/ راهکارهایی برای کاهش تنش در خانواده در ایام کرونایی

یک پژوهشگر اجتماعی با تأکید بر حمایت مستمر والدین از فرزندان در ایام شیوع کرونا می‌گوید، قطعاً حضور مداوم در خانه، نبود فعالیت و البته حضور نداشتن در جمع دوستان به ویژه در مدرسه، کودکان را آسیب پذیرتر می‌کند.

به گزارش خبرنگار حوزه آموزش وپرورش خبرگزاری آنا، دنیا در طول یک سال گذشته و با شیوع ویروس کرونا شاهد تغییرات زیادی بود که درک و سازگاری با این شرایط برای افراد مختلف یک جامعه مخصوصاً فرزندان خانواده بسیار سخت و چالش برانگیز است.

تعطیلی مدارس، دور شدن از دوستان و محیط‌‌‌‌های صمیمی دوستانه، عدم تفریح و گردش و دورهمی‌‌‌‌های دوستانه، فشار‌‌‌‌های اقتصادی متحمل بر خانواده، مرگ ومیر افراد، استرس والدین برای رعایت حفظ بهداشت فردی و جمعی فرزندان همه می‌تواند در سلامت روان فرزندان در دوران کرونایی نقش بسزایی داشته باشد.

با وجود قرنطینه و محدود شدن روابط اجتماعی فضا برای تخلیه انرژی بچه ها بسیار محدود شده است و از طرفی سخت گیری والدین برای مراقبت از فرزندان و تلاش برای حفظ‌ آنها از بیماری باعث ایجاد وسواس شده که این امر خود باعث پرخاشگری بین فرزندان و والدین می‌شود.

پژوهش ها هم نشان داده است که برخی از کودکان و نوجوانان به دلیل مواجهه یک باره با این تغییر الگوی زندگی، دچار استرس و اضطراب، ترس از تنهایی و طرد شدن و حتی گاهی میل به خودکشی قرار گرفته اند.

اگرچه رفتار فرزندان خانواده با توجه به سن، طبقه اجتماعی خانواده، تجارب قبلی، تفاوت‌‌‌‌های شخصیتی و شدت و مدت بحران و میزان حمایت‌‌‌‌های اجتماعی متفاوت است اما مهم است که بدانیم درصورتی که فرزندان بیش ترین حمایت را از طرف خانواده کسب کنند دچار آسیب‌‌‌‌های جدی نخواهند شد.

والدین باید بدانند تنها در صورتی موفق به رفتار صحیح با فرزند خود هستند که آموزش‌‌‌‌های لازم را در این زمینه فرابگیرند.

در این خصوص روح الله مهرجو، پژوهش گر اجتماعی و استاد دانشگاه در گفت وگو با خبرنگار حوزه خانواده خبرگزاری آنا گفت: شرایط کرونایی چالش هایی را در خانه ایجاد کرده است که نحوه مدیریت آن نشان دهنده شیوه ارتباط گیری والدین با فرزندان است که آیا توانسته اند با فرزند خود یک رابطه سالم و محکم برقرار کنند که در شرایط بحران کانون امن خانواده کم ترین آسیب را ببیند یا خیر؟

وی افزود: خانواده هایی که در این ایام دچار مشاجره لفظی و گاهی فیزیکی شده اند باید بدانند نه امروز بلکه در برهه‌‌‌‌های نوجوانی و جوانی دچار این چالش ها می‌شدند و کرونا فقط به این شرایط سرعت بخشیده و به عنوان کاتالیزور عمل کرده است.

مهرجو با تأکید بر حمایت مستمر والدین از فرزندان ادامه داد: در این ایام والدین همواره باید شرایط گفت وگو با فرزندان خود را فراهم کنند تا کودکان در صورت بروز بیماری یا ترس از آن با والدین خود صحبت کنند.

وی با بیان اینکه والدین می‌توانند فرزندانشان را برای رعایت مسائل بهداشتی بهتر راهنمایی کنند، اظهار کرد: در این میان والدین باید آگاه باشند که وجود استرس در کودکان به دلیل این بیماری طبیعی است و نباید با رفتار نادرست، درون کودکان را ملتهب تر کرد. قطعاً حضور مداوم در خانه، نبود فعالیت و البته حضور نداشتن در جمع دوستان به ویژه در مدرسه، کودکان را آسیب پذیرتر می‌کند.

این پژوهش گر اجتماعی در خصوص رفتار اولیا با فرزندان افزود: در درجه اول والدین باید آرامش خود را حفظ کنند و اجازه ندهند که احیاناً استرسی که از شرایط موجود دارند به کودکان منتقل شود. در ثانی باید یک برنامه روزانه منظم برای فرزندان خود طراحی کنند.

وی با تأکید بر برنامه ریزی برای فرزندان گفت: کودکان نیاز به برنامه منظم دارند که بدانند در هر زمان باید به چه کاری بپردازند. این برنامه باید مشخص کند که کودک چه زمانی باید به بازی بپردازد، چه زمانی درس بخواند، کی با دوستانش صحبت کند و البته باید مواقعی را نیز برای دوری از تکنولوژی و کمک در کار‌‌‌‌های خانه در نظر بگیرند. این برنامه و البته تداوم آن می‌تواند به ایجاد آرامش در کودکان در زمانی که به مدرسه نمی‌رود و در خانه می‌ماند، کمک شایانی کند.

مهرجو خصوص ارتباط گیری با نوجوانان بیان کرد: در دوره نوجوانی کار زمانی سخت تر می‌شود که فرزند خانواده پیش از این زمان زیادی را در جمع دوستانش می‌گذرانده و اکنون او را از این کار منع می‌کنند. نوجوانان وقتی در خانه می‌مانند نمی‌توانند با والدین خود و سایر اعضای خانواده ارتباط برقرار کند و گفت وگو آنان با تنش روبه رو است، بنابراین شاید ماندن در خانه دشوارتر باشد و برخی از والدین نتوانند‌ آنها را در خانه نگاه دارند. در این حالت باید خانواده ها در درجه اول اجازه غمگین بودن را به نوجوانی که تا دیروز در مدرسه و غیر مدرسه در کنار دوستانش بوده و احساس خوبی داشته است بدهند و گمان نکنند که‌ آنها افسرده شدند.

وی نسبت به نگرانی‌‌‌‌های خانواده ها گفت: البته عکس العمل‌‌‌‌های نامناسب والدین به دلیل ترس و نگرانی‌ آنها از وضعیت سلامت فرزندانشان است اما قطعاً باید به مهارت‌‌‌‌های لازم خود را مجهز کنند تا بتوانند از این دوره گذار کنند.

وی در مورد این که آیا می‌توان برای همه کودکان و نوجوانان یک نسخه پیچید؛ گفت: قطعاً تفاوت هایی در روحیات کودکان و نوجوانان وجود دارد و باید والدین با شناختی که نسبت به فرزند خود پیدا کردند در این راه گام بردارند. به همین دلیل است که می‌گوییم کرونا یک امتحان بزرگ برای روابط خانواده است.

این پژوهش گر با یادآوری شرایط خاص جامعه در این بحران افزود: برخی کودکان در برخورد با احساسات جدید و یا هضم شرایط جدید دچار مشکل هستند و باید به نحو دیگری با آنان برخورد کنند. درباره نوجوانان هم باید در استفاده از اینترنت انعطاف بیشتری داشته باشیم و اگر سخت گیری پیش از آن بوده، اندکی باید تعدیل کرد، البته به معنای رها کردن نوجوان به حال خود نیست؛ اما اگر در اتاق خود خلوت هم کرده است، بهتر است که نگرانی نداشته باشیم و این فرصت را به او بدهیم. این استاد دانشگاه با یادآوری نقش کلیدی خانواده در تربیت فرزندان اذعان داشت: مدیریت خانواده در این عرصه بسیار مهم است. برخی از افراد می‌توانند از این فرصت برای ترمیم روابط هم استفاده کنند اگر تاکنون با فرزند خود دوست و صمیمی نبودند، الآن بهترین فرصت است.

وی با ارائه راهکارهایی در این خصوص افزود: والدین باید بازی‌‌‌‌های خانوادگی طرح ریزی کنند، باهم غذا درست کنند و حتی گاهی مسئولیت طبخ غذا را بر عهده فرزندان خود قرار دهند و امور را مشارکتی انجام دهند. البته لحن گفتار هم بسیار مهم است؛ یعنی نباید به شکلی صحبت کرد که به قول معروف نوجوان را روی دنده لج انداخت، پاشو تو هم یک کاری کن، فقط می‌خوری و می‌خوابی، ... از این اصلاحات نه تنها در این شرایط بلکه در هیچ وضعیتی نباید استفاده کرد.

مهرجو با تأکید بر نقش الگوبخشی رسانه ها خاطرنشان کرد: رسانه ها به ویژه صداوسیما در حال حاضر نقش مهمی دارد، باید آموزش‌‌‌‌های لازم را به خانواده ها بدهد و‌ آنها را راهنمایی کند. دولت شماره تماس‌‌‌‌های مشاوره قرار دهد که افراد بتوانند در هر ساعت از شبانه روز برای رفع مشکلات خانوادگی مشاوره بگیرند. سایر وسایل ارتباط جمعی از جمله روزنامه ها و سایت ها و پایگاه‌‌‌‌های خبری هم مسائل آموزشی مربوطه را در اختیار همگان قرار دهند. به ویژه شبکه‌‌‌‌های اجتماعی که در این شرایط می‌توانند کمک کنند. البته برخی از دستگاه‌‌‌‌های فرهنگی مانند کتابخانه‌‌‌‌های عمومی پیک کتاب راه اندازی کردند تا افراد بتوانند در این ایام هم کتاب به امانت بگیرند.

بنابراین گزارش، در نهایت بر این باوریم که فرهنگ خانواده ها نقش بسزایی در تربیت و فرزند پروری دارد؛ و فرهنگ سالم ریشه در مطالعه دارد چه خوب است که این در روز‌‌‌‌های کرونایی فرصت را غنیمت شماریم و زمان هایی را هم به مطالعه اختصاص دهیم تا هنگام مواجهه با چالش ها ازجمله رفتار با فرزندان مقتدرانه عمل کنیم.

نظرات کاربران
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

بستن
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

0 نظر